Vaccinaties voor Peru:

• Hepatitis A

  Hepatitis A of besmettelijke geelzucht is een infectie in de lever die veroorzaakt wordt door een virus. Het is één van de meest voorkomende reizigersziekte. De vaccinatie is niet verplicht maar zeer aan te raden omdat de ziekte gemakkelijk te krijgen is via besmet water en eten of via mensen die besmet zijn met Hepatitis A. Bovendien komt de ziekte veel in ontwikkelingslanden voor. Een tweede inenting na 6 tot 12 maanden na de eerste inenting geeft je voldoende weerstand voor een periode van 10 jaar.

  Symptomen kunnen vermoeidheid, misselijkheid, koorts, overgeven en soms pijn in de bovenbuik zijn. Bij volwassenen gaat Hepatitis A meestal gepaard met geelzucht waardoor de huid en het oogwit geel kleuren, de urine donkerder wordt en de ontlasting ontkleurd. Er is geen behandeling voor Hepatitis A maar het helpt om gezond en vetloos te eten en alcohol te vermijden.

• DTP

  DTP staat voor Difterie, Tetanus en Polio. Deze vaccinatie is aan te raden als je naar Peru reist. De vaccinatie heeft een geldigheid van 10 jaar. Ben je echter voor 1950 geboren dan heb je twee vervolgprikken nodig om dezelfde geldigheidsduur van 10 jaar te behalen.

• Gele koorts

  Gele koorts is een verplichte vaccinatie waarvoor je maximaal 1 maand voor vertrek ingeënt moet worden. Het bewijs van inenting staat in het vaccinatieboekje, ook wel het ‘gele boekje’ genoemd, vermeld en kan gevraagd worden bij binnenkomst in Peru.

  Gele koorts is een levensbedreigende ziekte die door muggen wordt verspreid en voornamelijk in een bosrijke omgeving voorkomt. Het is noodzakelijk om je voor deze ziekte in te enten als je het regenwoud bezoekt en met namen het regenwoud onder 2300 meter hoogte boven zeeniveau.

  Symptomen van Gele Koorts zijn koorts, hoofdpijn, spierpijn, geen eetlust, overgeven en koude rillingen. Een op de zes personen komt vervolgens in de tweede fase waar vergiftiging optreedt dat zich o.a. uit in verlies van de nierfunctie en meer braken. Hier overlijdt uiteindelijk de helft van de mensen aan. Er is geen behandeling mogelijk, enkel verzorging om de ziekte te remmen.

• Tuberculose

  Eén week voor vertrek is het aan te raden om een Mantouxtest uit te laten voeren om te constateren of je besmet bent met TBC. Acht weken na terugkomst in Nederland moet deze controletest herhaald worden. Het is dus geen vaccinatie, slechts een methode voor constatering van Tuberculose.

• Malaria

  Malaria komt voornamelijk in het regenwoud en het grensgebied met Ecuador voor en wordt voornamelijk door muggen tussen zonsondergang en zonsopgang verspreid.

  Symptomen kunnen zich direct voordoen maar kunnen ook pas na enkele maanden merkbaar worden. Meestal gaat het om hoge koorts, koude rillingen, zweten, spierpijn, zich zwak voelen, overgeven en/of diarree. In enkele gevallen tast de infectie het zenuwstelsel aan. Dit kan tot verwarring, coma of de dood leiden.

  Er zijn twee soorten antimalaria pillen die vaak worden gebruikt namelijk Lariam en Malarone. Antimalaria pillen zijn nooit honderd procent effectief.

  • Lariam wordt één maal per week ingenomen beginnend bij drie weken voor vertrek tot vier weken na terugkomst uit malariarisico gebieden. De bijwerkingen schijnen zwaarder te zijn en frequenter voor te komen dan bij het gebruik van Malarone.

  • Malarone wordt dagelijks ingenomen beginnend bij twee dagen voor vertrek tot zeven dagen na terugkomst uit malaria-risico gebieden.

  Indien je in een situatie verkeert dat je malaria symptonen ondervindt en er geen dokter bereikbaar is, kan je tot zelfbehandeling over gaan. Indien je Lariam voor preventie gebruikt is het mogelijk om vier Malarone tabletten per dag gedurende drie dagen als behandeling te gebruiken.

• Dengue

  Dengue is een virus dat door muggen overgedragen wordt en staat ook wel bekend als knokkelkoorts. De muggen steken alleen overdag. Bij besmetting in lichte vorm beperken de symptomen zich tot een griepachtige ziekte. Maar bij een ernstige vorm van Dengue kunnen bloedingen en shock optreden. Er bestaan geen middelen om de ziekte te voorkomen, je kunt jezelf alleen beschermen tegen muggenbeten. Indien je vermoedt besmet te zijn met Dengue dan mag aspirine en ascal niet gebruikt worden, paracetamol wel.

• Goede antimug repellent. Voor volwassenen en kinderen vanaf 12 jaar mag de antimug repellent 25% tot 35% DEET (diethyltoluamide) bevatten. Voor kinderen tussen de 2 en 12 jaar wordt een maximum van 10% DEET aanbevolen. Producten op citronella basis zijn niet voldoende.

• Het dragen van lange broeken, lange mouwen en loszittende kleding. Het dragen van loszittende kleding zorgt ervoor dat de mug niet direct door de stof heen in de huid kan prikken. Dichte schoenen zijn ook belangrijk en indien gewenst een hoofddeksel.

• Het opwrijven van termieten. Het is niet de meest diervriendelijk optie maar als er niets anders is kan het opwrijven van termieten over de huid bescherming tegen muggenbeten bieden. Termietenheuvels zijn van nature een bron van afweermiddel tegen muskieten en komen veel in het regenwoud voor.

Behandeling is niet nodig als je af en toe diarree hebt. Wanneer je meer dan vier keer op een dag stuwgang hebt kan antidiarree medicatie uitkomst bieden. Indien bij de diarree bloed aanwezig is en dit meer dan 72 uur aanhoudt is medisch advies van een dokter noodzakelijk.

Het risico om diarree te krijgen kan verminderd worden door schoon water te drinken uit een dichte fles of het water zelf te behandelen als je bijvoorbeeld in de bergen wandelt. De eenvoudigste manier om water te reinigen is het een minuut te laten koken. Indien je boven een hoogte van 2000 meter bevindt dan moet het water drie minuten gekookt worden. Er zijn ook zuiveringstabletten verkrijgbaar van o.a. het merk ‘Micropur’ die het water kunnen reinigen.

Ook fruit en salades moeten in schoon water gewassen zijn. Het beste is om goed doorbakken of gekookt voedsel te kopen. Bovendien is het belangrijk waar je het eten koopt: een restaurant is over het algemeen hygiënischer dan een markt of straatkraampje.

De kans op hoogteziekte wordt vergroot naarmate de hoogte, het tempo waarin de stijging plaatsvindt en de fysieke vermoeidheid van de persoon toeneemt.

Lichte symptomen zijn hoofdpijn, misselijkheid, overgeven, slechte eetlust, slapeloosheid, concentratieverlies, minder wateren en lichte oedeem op handen, voeten en in het gezicht. Vallen de klachten mee dan kan er volstaan worden met verblijf op dezelfde hoogte of kleine afdaling, voldoende rust, veel drinken en een paracetamol tegen de hoofdpijn.

Twee ernstige vormen van hoogteziekte zijn longoedeem en hersenoedeem. Een snelle afdaling van 500 tot 1000 meter en een medische behandeling is noodzakelijk.

• Long-oedeem is vochtophoping in de ruimten tussen de longblaasjes. Dit verstoort de zuurstofwisseling dat tot ademnood bij inspanning en rust leidt. Het leidt ook tot droge en aanhoudende hoest, het ophoesten van roze/roestkleurig slijm en in het ernstigste geval tot bewusteloosheid, coma en de dood.

• Hersen-oedeem is vochtophoping tussen de hersencellen en de bloedvaten waardoor de druk in de schedel wordt verhoogd. Hevige hoofdpijn die niet meer reageert op pijnstillers, apathisch gedrag, verwardheid, gestoord gedrag, duizeligheid, braken, wankel looppatroon, problemen met zien en een verlaagd bewustzijn zijn hier symptomen van. Hersen-oedeem kan tot bewusteloosheid, coma en de dood leiden.

De beste preventie is een goede acclimatisatie waarbij twee dagen voor iedere stijging van 1000 meter moet worden uitgetrokken, het eten van lichte maaltijden en voorkoming van oververmoeidheid. Aangeraden wordt om te slapen op een minder hoge hoogte dan die dag bereikt is. Tevens is medicatie in de vorm van hoogteziektetabletten mogelijk bij lichte symptomen. Deze tabletten zijn verkrijgbaar bij de apotheek. Een andere optie is het kauwen op cocabladeren of het drinken van coca thee (mate de te).

Onderkoeling betekent dat lichaamstemperatuur onder 34 graden Celsius zakt. Uiterlijke kenmerken zijn hevig bibberen, een koude bleke huid, eventueel coördinatieverlies en uiteindelijk bewusteloosheid. De symptomen zijn verder uitputting, harde huid voornamelijk bij vingers en tenen, irrationeel of agressief gedrag, gebrekkig spreken, struikelen en kramp in spieren.

Behandeling in vroeg stadium betekent de persoon beschutten tegen regen en wind, natte kleding vervangen door droge warme kleding, warme dranken en makkelijk verteerbaar voedsel met hoge caloriewaarde geven. In ernstige gevallen moet het slachtoffer direct naar het ziekenhuis gebracht worden waar de lichaamstemperatuur sneller verhoogd kan worden. Dit wordt gedaan met een aangepaste vorm van verwarmde transfusie.

Advies om hypothermia te voorkomen:

• Meerdere lagen kleding over elkaar dragen. De materialen moeten goed isoleren zoals fleece, thermo ondergoed, wol of zijde.
• Een waterdichte buitenlaag om volledig droog te blijven
• Een muts opzetten. Het hoofd is 10% van het lichaamsoppervlakte en onderkoeling kan dus al voorkomen bij enkel natte haren in de kou.
• Voedsel met hoge caloriewaarde zoals chocolade om de energiespiegel aan te vullen
• Het drinken van veel water
• Een lichtgewicht ongevallen-deken van reflecterend materiaal die de warmte binnenhoudt

• Blarenpleisters & normale pleisters
• Ontsmettingsmiddel
• Tape of rekverband
• Schaartje & pincet
• Veiligheidsspelden

• Pijnstillers: bijvoorbeeld paracetamol of aspirine
• Darmklachten: bijvoorbeeld Perenterol
• Diareestoppers: bijvoorbeeld Immodium
• Misselijkheid: bijvoorbeeld Motilium
• Reisziekte: bijvoorbeeld Touristil
• Hoogteziekte: bijvoorbeeld Diamox
• Malariapillen: Lariam of Malarone
• Persoonlijke medicatie (Diabetis etc.)

• Oordopjes
• Keeltabletten & neusdruppels
• Digitale thermometer
• Anticonceptiepil & condooms
• Vitamine pillen
• Waterzuiverings tabletten